Een verslaafde collega, wat nu?

23 april 2021

Voor naasten van verslaafden of collega`s is het misschien herkenning. Deel dit verhaal zodat ze misschien gaan inzien dat dit ook hun verhaal is. Het is mijn verhaal (naam is bekend bij de schrijver).


Dit verhaal is van een naaste van een verslaafden.

De onmacht die ontstaat door de verslaving.
Jij mooie dame, daar was je weer. Je liep zwalkend door de gang. Ik negeerde je, ik kon het niet aan zien en toch ging ik in gesprek.
Ik wil je zo graag helpen. Je vast pakken en door elkaar rammelen, om je te wekken.
Loop ik om of ga ik toch in gesprek en vraag hoe het gaat. Op een afstand zie ik het al, onvast op je benen, als ik je aanspreek heb je glazige grote ogen en je praat met een dubbele tong en onverstaanbaar, ik ruik de drank die je verdoezelt met parfum en kauwgom.

Achter mijn ogen voel ik verdriet, ze verteld dat het weer goed gaat en de problemen weer opgelost zijn. Ik vraag haar hoe het echt met je gaat, Ze wordt stil en vraagt hoe ik het zie. Ik vertel wat ik zie, heb je gedronken. Ze zegt niets, kijkt mij aan en zwijgt. Ze loopt zwalkend toch dichter bij en zegt het gaat goed hoor!

Wanneer ga je werken aan je echte probleem?

Ik zeg haar wanneer ga jij aan je echte probleem werken, want ik zie dat het niet goed met je gaat. Je staat echt niet goed op je benen. Waarom ga je niet naar huis. Ik ben bang dat ze zichzelf bezeert. Ze probeert zich groter te maken en zwalkt en komt dichter bij. Alles gaat goed hoor! Ik zie wat anders zeg ik haar en ik loop verder door de gang. Ik kan het niet meer aanzien, en huil innerlijk en uiterlijk.

Tranen in mijn ogen, ik heb dit al eens eerder mee gemaakt lang geleden, ze stelde op het werk hem de keus. Werken aan je chte probleem of ontslag. Hij is gaan werken aan zijn verslaving, heeft nu een nog mooiere baan, en heeft een gezin. Hij is 6 jaar in herstel en nee het was niet makkelijk. De barrière van schaamte te overwinnen.
Ik loop naar een collega die vraagt wat er is, ik breek. I jank wat ik eigenlijk niet wil. Oh is het weer zo ver, hier zijn ze al lang mee bezig. Zolang ze niet op heterdaat betrapt wordt, kunnen ze niets doen. Iedereen weet het, ze kunnen niets doen.

Iedereen ziet het en weet het en ze tolereren het. Jammer dat jij het nog niet ziet. Dat de alcohol, de fles zwaarder weegt dan jij.

Waarom? Waarom geef jij het niet toe?I

Ze willen je helpen, jij ziet het niet, op het moment dat jij dronken rond loopt. ja dan zie je het sowieso niet. Dat doet drank.

Iedereen houd je in de gaten zeg je tegen mij, je vind het vervelend. Nu weet ik waarom. Ja iedereen houd je in de gaten. Waarom houd iedereen je in de gaten, dit is omdat ze niet weten in welke toestand ze jouw op het werk aan treffen.
Het geeft de collega`s een onveilig gevoel, de ene collega wil zorgen, de andere wil er niets van je hebben want het spiegelt aan een familielid of een vriend. Het levert voor iedereen stress op. Daarom lopen er mensen met een boog om je heen.

Mensen die niet of geen last hebben van een verslaving begrijpen het niet. Ze zullen het niet begrijpen want ze kennen het niet. Of zitten net als jij in de ontkennings fasen.

Help wat is je reactie naar mij toe?

Wat vind ik dit spannend.

Hoe moet ik met je omgaan. Ik ben naar de leidinggevende gestapt. Hoe ga je reageren na een week.
Ben je boos omdat ik met je leidinggevende heb gesproken. Dit gaf ik je tijdens ons gesprek aan. Op een afstand kijk ik, ik negeer je. Misschien bang om je reactie te zien. Zodat ik kon uitleggen waarom ik naar de leidinggevende ben gegaan.
als je het nu leest, ik heb dit gedaan voor de veiligheid van mijn collega`s en ook voor jou. Ik vond het onverantwoord hoe jij daar aan het werk was, hoe jij jezelf voor schut zette. Nu doe je alsof je het niet meer weet of je was zo ver heen dat jij het echt niet meer weet.

Hoe lang hou jij dit spel nog vol. Wanneer val je weer terug. Zo gaat het iedere keer. Het volgt zich sneller op nu ik er over vertel. Zie jij dit ook, herken je dit. Ik vertel het verhaal aan de wereld. Zodat anderen misschien wakker worden dat ze toe geven dat ze verslaafd zijn en hulp gaan zoeken.

Ik maak mij oprecht zorgen en meerdere mensen onder ons.

Rust, doelloos, verdriet schaamte?

Drinken, waarom?
Ben je niet gelukkig, ben je boos, verdrietig of? Wil je rust in je hoofd en je denkt dit te vinden door te drinken.
Jij die doelloos, verdrietig, boos rond loopt op zoek naar rust. Rust in je hoofd, rust in je omgeving.
Of is het liefde die je mist onvoorwaardelijke liefde.
Liefde voor jezelf, geen idee hoe jij dit aan jezelf moet geven. Je geeft zo veel weg, jij gaat hier aan ten onder.
Jij hoeft anderen niet te redden. Wanneer je niet kunt zwemmen spring je toch ook niet in het water om een andere drenkeling te redden.

Voor jouw is mischien de fles de oplossing, de rust. Je hebt jezelf opgesloten in een kooi waar jij de sleutel van bent kwijt geraakt. Vraag hulp om samen de sleutel te gaan zoeken. Zoeken naar een oplossing om te stoppen met je spel van manipulatie. van drank misbruik.

Waarom faalt coaching?

Coaching werkt toch altijd. Je doet ontzettend je best. Je werkt mee, je doet soms de opdrachten. Waarom zien ze dan weinig tot geen verbetering. Stiekem vraag jij je dit ook af. Je ziet anderen die coaching doen en ervaren dit als positief.

Waarom val jij steeds terug in een oud patroon. Dit omdat jij iedereen voor de gek houd. Ja ook jezelf. Je geeft je echte probleem niet toe, of je ziet het gewoon niet. Je echte probleem durf je niet op tafel te leggen. Is het de drank, de omgeving.
Je schaamt je, want jij wilt sterk zijn. Ben jij bang voor wat er komen gaat wanneer het uitkomt. Toegeven en hulp vragen is het krachtigste, het spannendste wat je kunt doen. Je bent niet de enige met dit probleem. Elk probleem is oplosbaar, wanneer je het probleem vertelt.

Stap 1 erken je verslaving en je probleem lieve collega.

Vertel aan iemand die je vertrouwt dat jij rust creëert met drank, dat je daar troost in vind. Of hoe makkelijk het klinkt ik drink voor dat ik naar mijn werk ga of op het werk.

Wanneer je dit toegeeft dat jij de fles drank nodig hebt. Dan kun jij echt geholpen worden.
Geef toe, erken dat je een verslaving hebt, en dat de gevolgen zichtbaar zijn. Dat is echt een enorme opluchting heb ik van naasten gehoord die al langer dan een paar jaar in herstel zijn.

Pak de hand, zie hem en neem hem aan. Zodat de juiste hulp ingezet kan worden.  

Ga je schaamte voorbij, ik gun het je zo, uit de grond van mijn hart.

Jij zult nu zelf de eerste stap moeten zetten. Door toe te geven dat je verslaafd bent en dat je het niet zelf getopt kunt blijven. Stoppen kun je, het is een gevecht om getopt te blijven.

Hulp voor werkgevers en werknemers

Dank je Lonny, dat jij dit verhaal van mij wilt delen. Ik hoop dat ik hiermee andere kan helpen.

Herken jij jezelf hierin en heb je hulp nodig, mail op lonny@verslavingsnazorg.nl of stuur een app naar 0640081505.  Tussen 8.00 uur en 21 uur. Lees ik de apps en mails en reageer ik zo spoedig mogelijk terug.

Ben jij een werkgever die hulp nodig heeft mail Lonny@verslavingsnazorg.nl of kijk op www.verslavingsnazorg.nl dan gaan we samen kijken voor een oplossing die past bij de werknemer en bij jouw als werkgever.

Deel dit blogartikel:

Share on facebook
Share on email
Share on linkedin
Share on whatsapp
Open chat
Heb je vragen?